[ 124 ] جمعة بن عبد اللّه بن زياد بن شداد سلّمى بلخى ابو بكر جمعة بن عبد اللّه سلّمى بلخى ، يكى از محدّثان عصر خود در سرزمين بلخ به شمار مىرفته است . بعضى از رجال‌شناسان مىگويند : اسم او يحيى بن عبد اللّه ، لقبش جمعه و كنيه‌اش ابو بكر بوده است . نيز عده‌اى او را ابو خاقان خوانده‌اند . اين مرد بزرگ ، فقيه و صاحب رأى بوده و از ائمه حديث بشمار مىرفته است . ابن حجر عسقلانى در فتح البارى و در كتاب ارشاد السارى مىگويد : جمعة بن عبد اللّه بلخى در كتب صحاح الستة غير از يك روايت ، روايت ديگرى ندارد . « 1 » عن جمعة بن عبد اللّه بن زياد بن شداد سلّمى بلخى قال : حدثنا مروان قال : أخبرنا هاشم بن هاشم ، أخبرنا عامر بن سعد عن أبيه قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله من تصبّح كل يوم سبع تمرات عجوة لم يضرّه فى ذلك اليوم سم و لا سحر . « 2 » خطيب بغدادى مىگويد : محمّد بن حسين مهيار ورّاق او را توثيق كرده و او از جمله شاگردان جمعة بن عبد اللّه بلخى بوده و از او رواياتى را نقل كرده است . « 3 » جمعة بن عبد اللّه بلخى ، رواياتى از أسد بن عمرو بجلى قاضى ، أبى مقاتل حفص بن سلام سمرقندى ، عمر بن هارون بلخى ، مروان بن معاوية فزارى و هثيم بن بشير نقل كرده است . « 4 » محدّثانى مانند بخارى ، حسن بن سفيان شيبانى ، حسن بن طيب بلخى و محمّد بن اسحاق بن عثمان بخارى سمسار از او رواياتى را نقل كرده‌اند . « 5 » مؤلف تهذيب الكمال مىنويسد : ابن حبّان مىگويد : جمعة بن عبد اللّه بلخى مستقيم الحديث است . او اوّل خودش را از اصحاب رأى مىدانست و سپس به اهل حديث

--> ( 1 ) - فتح البارى ، ج 9 ، ص 493 ؛ ارشاد السارى ، ج 8 ، ص 281 . ( 2 ) - فتح البارى ، ج 9 ، ص 493 ؛ ارشاد السارى ، ج 8 ، ص 241 ؛ سنن ابى داود ، ج 4 ، ص 8 . ( 3 ) - تاريخ بغداد ، ج 2 ، ص 224 . ( 4 ) - تهذيب الكمال ، ج 5 ، ص 120 . ( 5 ) - همان مأخذ .